 |
| fot. EAST NEWS |
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi, zaczyna się objawiać u dzieci w okresie przedszkolnym, między 5. a 7. rokiem życia. Wielu rodziców i nauczycieli dostrzega go jednak dopiero wtedy, gdy dziecko rozpoczyna edukację szkolną i pojawiają się u niego problemy z nauką. Badania pokazują, że ADHD występuje u 3-5% dzieci w wieku szkolnym, a aż 20% ludzi na całym świecie ma kłopoty z koncentracją psychiczną i fizyczną. W tej sytuacji wasze dziecko nie jest wyjątkiem.
Pod wpływem impulsu
Dzieci z ADHD mają bardzo dużą potrzebę ruchu, nie potrafią przez dłuższą chwilę pozostać w miejscu. Cechuje je jednak nie tylko nadruchliwość, ale i problemy z koncentracją oraz impulsywność. Reagują na różne bodźce natychmiast, nie kontrolują swojego zachowania. Mają problemy z zastosowaniem reguł i nie zastanawiają się nad konsekwencjami swoich czynów. Zaburzenia koncentracji uwagi objawiają się słabą zdolnością do skupienia się na zadaniach, jakie dziecko wykonuje, oraz kłopotami z podzielnością uwagi. Przyczyny i rozwój ADHD nie są do końca wyjaśnione. Uważa się jednak, że zaburzenie jest dziedziczone po rodzicach lub dziadkach, podobnie jak ADD, czyli zaburzenia koncentracji uwagi bez nadruchliwości. Jest to postać rzadsza i występuje częściej u dziewczynek. W okresie dojrzewania u 30% dzieci ADHD zanika.
Szukanie pomocy
Bycie rodzicem dziecka z nadpobudliwością psychoruchową jest trudnym zadaniem, dlatego najlepiej skontaktować się ze stowarzyszeniami i grupami wsparcia, które udzielą odpowiednich wskazówek i pomogą w sposób profesjonalny. Powstaje ich w całej Polsce coraz więcej. Często wiedza pediatry czy lekarza rodzinnego na temat ADHD jest niewielka. Zdarza się, że lekceważą oni problem, uważając, że dziecko wyrośnie ze swojego zachowania lub że jego postępowanie jest wynikiem złego wychowania. Bywa też, że podczas krótkiego pobytu w gabinecie dziecko nie demonstruje w pełni objawów ADHD. Aby stwierdzić u dziecka ADHD, należy udać się do lekarza pracującego w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży. Taka wizyta nie wymaga skierowania. Jeśli w waszym mieście nie ma psychiatry dziecięcego, możecie wybrać się do poradni psychiatrii dziecięcej przy najbliższej Akademii Medycznej.
Zaakceptować odmienność
Każdy dzień rodzica dziecka z ADHD jest ciężką pracą. Czasami poczucie bezradności może być bardziej wyczerpujące niż towarzyszący mu brak sił fizycznych. Starajcie się znaleźć w sobie jak najwięcej zrozumienia zarówno dla dziecka, jak i dla siebie. Pogódźcie się z tym, że nie będzie idealne, a jego odmienność spróbujcie zaakceptować przez okazywanie mu miłości. Zamiast pochylać się nad niepowodzeniami, wyznaczajcie nowe cele, łatwiejsze do zrealizowania, dostosowując w ten sposób wymagania do możliwości dziecka. Wychowanie dziecka z ADHD powinno się opierać na stałych zasadach i konsekwencji w postępowaniu. To pozwoli mu lepiej funkcjonować w otoczeniu. Dzięki uświadomieniu sobie problemów dzieci z zaburzoną koncentracją i ruchliwością, można świadomie pomagać im – zarówno w szkole, jak i w domu – w osiągnięciu jak najlepszych wyników w nauce. Bardzo ważna jest przy tym współpraca rodziców z nauczycielami.
