Odpowiedzi na te pytania (i wiele innych) znajdziemy w ciepłej książce napisanej w formie wywiadu rzeki, który przeprowadzała z pisarzem jego córka. A wywiad to szczególny, bo odbywa się w szpitalu. Córka rozmawia z chorym ojcem, a te rozmowy stają się „przyjemnością i rozrywką” i, jak pisze autorka, w pewnym momencie „niestety jedynym lekarstwem, kiedy medycyna nie mogła już pomóc”. Chwała lekarzom, którzy pozwolili wnieść do szpitalnego pokoju mnóstwo książek i maszynę do pisania! To także dzięki nim powstała sympatyczna opowieść, z której wyłania się nieznane oblicze znawcy teatru lalek, ojca, dziadka i męża.(DN)
Jan Sztaudynger, Anna Sztaudynger-Kaliszewiczowa, Chwalipięta, czyli rozmowy z Tatą, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009, stron 473.
