fot. EAST NEWS

Ma dziwne towarzystwo

Krystian w zeszłym roku zmienił szkołę. Długo nie potrafił przyzwyczaić się do nowego miejsca. Nie nawiązał żadnych przyjaźni i wciąż powtarzał, że nie lubi tej szkoły. Coraz częściej pojawiał się z dziwnym towarzystwem. Na pytanie, co to za koledzy, odpowiadał, że z podwórka. Nigdy nie ingerowałam w znajomości syna, ale teraz zaczynam się niepokoić.

Czasem znajomi nastolatka wydają się rodzicom dziwni, bo inaczej się ubierają, szokują fryzurą bądź całkowitym brakiem włosów i tatuażami w różnych miejscach. Bywa, że za tym wyglądem kryją się całkiem zwyczajne, spokojne nastolatki. Zdarza się jednak, że jest to młodzież, która pali papierosy, pije alkohol i próbuje narkotyków. Warto więc wiedzieć, z kim zadaje się nasze dziecko.

✔ Zaproponujcie nastolatkowi, żeby zaprosił koleżanki i kolegów do domu. Może zorganizują jakąś prywatkę albo po prostu zwykłe koleżeńskie spotkanie?

✔ Zachęćcie dziecko do rozmowy o tym, jak spędza wolny czas, gdzie bywa ze swoim towarzystwem, co najczęściej robią… Nie ukrywajcie niepokoju. To normalne, że martwicie się o swoje dziecko.

✔ Przy okazji rozmowy o kolegach zapytajcie, gdzie mieszkają, co robią ich rodzice. Róbcie to jednak z wyczuciem, by nie wyglądało to jak przesłuchanie. Jeśli dziecko nie chce o tym rozmawiać, nie zmuszajcie go.

✔ Nie zakazujcie spotkań z kolegami (pod warunkiem, że nie są one niebezpieczne), bo będzie to robił po kryjomu. Wasza panika może go tylko zdenerwować.

Pije i pali

W naszym domu nikt nie pali papierosów. Jesteśmy więc wyczuleni na ich zapach. Kiedy ostatnio otworzyłam drzwi do pokoju Andrzeja, nie miałam wątpliwości, że ktoś tu palił. Andrzej zaprzeczał, tłumaczył, że to spaliny zza okna… Uwierzyłam. Gdy jednak w sobotę wrócił z imienin kolegi, nie miałam już wątpliwości, że palił papierosy i pił alkohol. Tylko przez chwilę próbował się tłumaczyć. Szybko zamknął drzwi do swojego pokoju, chcąc uniknąć dalszych rozmów.

Przede wszystkim mówcie głośno i stanowczo, że nie lubicie papierosów i alkoholu, że nie chcecie, aby wasi bliscy pili i palili. Gorzej, jeśli sami palicie albo często sięgacie po drinki – wtedy zanim zaczniecie rozmawiać z nastolatkiem, najpierw powinniście rozwiązać swój problem. No i wytrwale próbujcie dalej.

✔ Pamiętajcie, że zakazy, awantury i kary niewiele pomogą. Nastolatek będzie się pilnował, a w ukryciu wciąż robił swoje.

✔ Spróbujcie przekonywać, ale nie straszyć chorobami i szybką śmiercią. To nie przerazi nastolatka, bo dla niego nie jest ważne, co będzie kiedyś. Ważne jest to, co teraz.

✔ Dawajcie przykłady tych, którzy nie palą, ale niech będą to osoby młode i atrakcyjne dla dziecka.

✔ Nie przytaczajcie anonimowych statystyk. Jeśli naprawdę chcecie wspierać się jakimiś konkretnymi przykładami, to raczej z najbliższego, znanego grona ludzi.

✔ Bądźcie dobrym wzorem dla swojego dziecka. Jeśli w domu nikt nie pali i nie pije, łatwiej wymagać od nastolatka, aby też nie sięgał po papierosy i alkohol.

✔ Nie proponujcie alkoholu na rodzinnych spotkaniach. Alkohol nie jest przecież niezbędny, by dobrze się bawić. Spróbujcie o tym przekonać nastolatka.

✔ W rozmowach z dorastającą pociechą mówcie o tym, że zależy wam, by nie paliła i nie piła. Wytłumaczcie, jak łatwo można się uzależnić: początek bywa zawsze taki sam – palimy i pijemy dla przyjemności, a potem droga do nałogu jest już krótka. Wtedy pijemy i palimy nie dlatego, że chcemy, ale dlatego, że musimy.

Lekceważy innych

Nawet niewielka sprzeczka może wywołać istną lawinę złości u mojej szesnastoletniej Karoliny. Trzaska wtedy drzwiami, krzyczy, że jest dorosła i nie zamierza nas słuchać. Czasem używa wulgarnych słów, gdy już drzwi się za nią zamykają. Mam wrażenie, że wykrzykuje je, by mnie sprowokować.

Nie jest wystarczającym pocieszeniem, że ten okres minie, ale w trudnych chwilach powtarzajcie to sobie w myślach po to, by nie dać się sprowokować. Nie możecie nastolatkowi odpowiedzieć tak samo agresywnie!

✔ Spokojnie, ale stanowczo powiedzcie dziecku, że nie życzycie sobie, by używało wulgaryzmów.

✔ Starajcie się nie traktować nastolatka w sposób arogancki. Nie możecie wymagać od niego czegoś, czego sami nie przestrzegacie.

✔ Jeżeli w rodzinie panuje spokój i miła atmosfera, zaproponujcie, by każdy, kto użyje niecenzuralnego słowa, wrzucał określoną monetę do specjalnej skarbonki. Pieniądze możecie potem przeznaczyć na wspólne przyjemności.

✔ Wymagajcie od dziecka, by szanowało dorosłych, nie tylko tych, z którymi jest związane, ale wszystkich.